De Rock Professor houdt ook vol dat muziekverkoop is gedaald door illegale downloads en dat de torenhoge kosten voor concertkaartjes daar een direct gevolg van is.

Waar aan voorbij wordt gegaan in het hele rockonomy-verhaal is dat door ‘sponsoring’ een zó eenzijdig mediabeeld ontstaat van muziek dat er geen ingangen naar alternatieve muziek meer ontstaan. Het is, kort door de bocht, allemaal R&B wat de klok slaat. Artiesten worden neergezet en gefabriceerd als een product en dan geldt de regel: “Never change a winning team”.

Gevolg is dat mensen niet meer de diversiteit in muziek voorgeschoteld krijgen, tenzij ze daar actief naar zoeken, waardoor ze geen selectie kunnen maken van muziek die ze goed vinden, ze horen alleen muziek die ze opgedrongen wordt.

Je kunt je vervolgens afvragen of ze daar geld voor over hebben en überhaupt die muziek willen bezitten, zeker in een omgeving waar ze die met weinig inzet gratis kunnen ‘krijgen’.